Stopem po Bieszczadach
Grubo ponad 20 stopni mrozu… przemarznięte stopy, drobinki lodu przyczepione do policzków, widok serpentyn ciągnących się przed nami:
- Zobacz jak ładnie
- Spierdalaj


Jarosław stacja PKP, 10:30

Stopem - lecz zaczynamy od stacji PKP, ponieważ mieliśmy się dostać się do Przemyśla pociągiem, aby uniknąć znajomych ludzi oraz telefonu od mamy z pytaniem:

- Krystian co robisz koło szpitala ?

Jednak zawiódł internetowy rozkład, byliśmy zmuszeni przedzierać się przez miasto, z wielkimi plecakami i przyjemnym ciężarem śpiwora, pełni zapału i jeszcze ciepli dotarliśmy na wylotówkę.

Marker, kartka, kciuk, piętnaście minut i jedziemy

Miła kobieta w kobiecym aucie, opowiada o swojej pracy i dojazdach. Mówi nam również o swoich podróżach, widać swój na swego zawsze trafi. W jej oczach można dostrzec tęsknotę do naszych lat… z podziwem i lekką zazdrością zostawia nas przy hotelu, stamtąd widać przystanek, przeklęty przemyski przystanek.



Notka za długa, forum ;), zapraszam na bloga zdjęcia i obszerny opis. Proszę o komentarze tutaj, a najlepiej na blogu

http://www.stopowicz.blogspot.com

Przejrzałem. Dużo przeklinasz.

też na to zerknałem
no cóz
szkoda że u Ciebie nauka pilnowania swoich rzeczy przy wysiadaniu też się odbyła na własnych błędach
w moim przypadku straty były mniejsze
przy wysiadaniu zostawiłem zeszyt w którym rysowałem "tabliczki" i 2GB pendrive ze starymi zdjeciami
a przy wsiadaniu w czasie pikniku zostawiłem nóż i czapke z daszkiem. Dlatego teraz nie łapię stopa podczas jedzenia i się rozejrzę zanim wysiadę a zeszyt chowam do plecaka 10 sekund po tym jak wsiądę

Zawsze najlepsze jest nauka na swoich błędach. Szkoda że tak kosztowna. Przeklinanie może niestety niektórych zmartwi ale zostaje ;). Jeśli jesteście ciekawi co było dalej do zaprawszam na bloga w środę


No post Zapraszam !